Zaśpiewajmy razem - Obiektyw.info

Uwaga! Ciasteczka!

Obiektyw.info stosuje pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce cookies.

Zaśpiewajmy razem

09 listopad 2018

100-lecie Niepodległej to moment szczególny. Uczcijmy to śpiewaniem. Zapraszamy 11-go listopada do Dworku Skarbków w Grodzisku o 18.00 

Święto Niepodległości 11-go listopada obchodzone jest w różny sposób. Na oficjalnych obchodach, pod różnymi pomnikami, składane są kwiaty. Odbywają się akademie, są przemówienia, specjalne występy. Organizowane są marsze, pochody, biegi, zawody sportowe, gry i zabawy uliczne. Jest też coraz liczniejsze grono w Grodzisku, które czci Niepodległą muzyką i śpiewem. Spotykamy się od lat, aby śpiewać to o czym marzyli lub przeżywali autorzy pieśni w różnych epokach naszego narodu. I tym razem, jak w latach ubiegłych, spotykamy się w Dworku Skarbków w Grodzisku Mazowieckim, 11-go listopada o 18.00. Zapraszamy wszystkich chętnych. Teksty piosenek wyświetlamy na wielkim ekranie, a linie melodyczną zapewniają uczestnicy na własnych instrumentach.

Organizatorem śpiewanek jest Towarzystwo Wspierania Inicjatyw Społecznych OBIEKTYW – wydawca portalu obiektyw.info. Poniżej tekst Mirosława Bohdana o historii Polskiej Pieśni Patriotycznej oraz kilka zdjęć z poprzednich śpiewanek

Zbigniew Bohdan

Prezes TWIS OBIEKTYW

 

Jeszcze Polska Nie Zginęła

Tekst Pieśni Legionów Polskich we Włoszech, noszącej później tytuł Mazurek Dąbrowskiego lub Jeszcze Polska nie zginęła, powstał między 16 a 19 lipca 1797 roku w miejscowości Reggio nell'Emilia (niedaleko Bolonii), w ówczesnej Republice Lombardzkiej (Włochy). Napisał go Józef Rufin Wybicki – herbu Rogala). Był poetą, dramatopisarzem, kompozytorem, prawnikiem, dyplomatą i działaczem politycznym, uczestnikiem konfederacji barskiej i powstania kościuszkowskiego. W lipcu 1797 roku przyjechał do Lombardii jako współorganizator Legionów Polskich generała Jana Henryka Dąbrowskiego (powstających przy armii francuskiej Napoleona Bonaparte). Pieśń Legionów Polskich we Włoszech została napisana przez Wybickiego dla uświetnienia uroczystości pożegnania odchodzących z Reggio legionistów i tu została odśpiewana po raz pierwszy.

Na rynku Reggio Emilia po raz pierwszy wykonano tę pieśń i dla uczczenia tego faktu na froncie budynku w którym mieszkał Józef Wybicki, znajduje się tablica upamiętniająca ten fakt. Dzisiaj w budynku tym znajduje się ratusz miejski. W zamieszczeniu tablicy miał swój udział były mieszkaniec Grodziska Mazowieckiego Piotr Danieluk (mieszkał w Grodzisku w latach 1961 – 1963), który potem przeniósł się do Reggio Emilia, pełniąc tam funkcję Przewodniczącego Towarzystwa Przyjaźni Polsko- Włoskiej.

 tablica

Polskie Pieśni Patriotyczne

Niebawem będziemy obchodzili Święto Niepodległości, które niezależnie od wielu faktów historycznych, nierozerwalnie łączy się z pieśnią patriotyczną. Polskie pieśni patriotyczne powstawały najczęściej w trudnych momentach dla naszego narodu, łączyły nas, zagrzewały do walki i dawały radość, wiarę oraz nadzieję na lepsze jutro. Dlatego też najwięcej ich powstało w okresie rozbiorów Polski, powstaniach, walki o niepodległość, w legionach , I i II wojnie oraz w okresie komunizmu. Śpiewanie pieśni patriotycznych ma też swoje tradycje. Śpiewano je podczas walki, w prostych domach i dworach szlacheckich, w więzieniach, kościołach, przemarszach i obozowiskach wojska oraz wiecach protestacyjnych. Śpiewano je również w skupiskach polonijnych, w wielu krajach poza granicami Polski. Wówczas  pieśni patriotyczne łączyły Polaków, dawały namiastkę polskości oraz nadzieję na powrót do lepszej Polski. Pieśni patriotyczne stanowią też piękną lekcję historii. Potrafią nas wzruszać do łez i obudzić jakąś szlachetną część naszej natury. Zagrzewają w nas miłość do ojczyzny. Są pamiątką po ludziach, którzy oddali swoje życie za wolną Polskę i często są jedyną mogiłą poległych bezimiennych żołnierzy. Dlatego też powinniśmy pielęgnować nasze piękne pieśni patriotyczne, począwszy od ich nauki w szkołach, z tłumaczeniem ich znaczenia i tła historycznego, a także śpiewać na różnych uroczystościach i świętach narodowych.

     Najstarszą pieśnią patriotyczną była „Bogurodzica”, która powstała w XIII w i była śpiewana przez rycerzy mi. w bitwie pod Grunwaldem (1410), Dąbkami k. Nakła (1431), Wilkomierzem (1435), Warną (1444) i Chocimiem (1621). Z tego okresu pochodzi też „Gaude Mater Polonia” napisana przez Wincentego z Kielczy, którą śpiewano po zwycięskich bitwach. W okresie Oświecenia popularną była pieśń „Hymn do miłości Ojczyzny”, napisana przez Ignacego Krasickiego. Bardzo dużo pieśni powstało w okresie zaborów, w tym „Mazurek Dąbrowskiego”, napisany przez Józefa Wybickiego (1797), który później został Hymnem Narodowym Polski. W 1816 roku powstała pieśń na cześć cara i króla Królestwa Polskiego, z muzyką Jana Nepomucena Kaszewskiego, którą później ze zmianami w tekście nazwano „Boże coś Polskę”. Ta pieśń w roku 1918, była kandydatką do rangi hymnu państwowego. W czasie Powstania Listopadowego powstała „Warszawianka 1831” z muzyką Karola Kurpińskiego. Pod koniec XIX wieku, popularne były pieśni: „Z dymem pożarów”, autorstwa Kornela Ujejskiego i „Marsz sokołów” napisana przez Jana Lama. W okresie powstania wielkopolskiego śpiewano „Rotę” Marii Konopnickiej z muzyką Feliksa Nowowiejskiego. W okresie I wojny powstały  pieśni legionowe, w tym „Pierwsza brygada”, „Szara piechota”, „Hej strzelcy wraz”, „O mój rozmarynie” i wiele innych. W czasie II wojny śpiewano pieśni partyzanckie, a niezwykłą popularnością ciszyła się pieśń „Czerwone maki na Monte Casino”, którą śpiewali żołnierze Wojska Polskiego za zachodzie. Poza granicami Polski śpiewano „Marsz Marsz Polonia”, który był hymnem jednoczącym Polaków na obczyźnie.

      W okresie po II wojnie światowej, znaczenie pieśni patriotycznych mocno podupadło, bo większość z nich była utożsamiana z okresem legionów, Polski kapitalistycznej międzywojennej , Armii Krajowej i Armii Polskiej za zachodzie, co nie pasowało do ówczesnej doktryny socjalistycznej. Dlatego też była m.in. koncepcja zmiany hymnu narodowego, w którym „Mazurek Dąbrowskiego” miał być zastąpiony socrealistyczną pieśnią „Ukochany kraj” autorstwa K.I. Gałczyńskiego. W tym czasie jednak mimo istniejącej cenzury powstały: „Żeby Polska była Polską” Jana Pietrzaka, „Mury” śpiewane przez Jacka Kaczmarskiego, „Wracaj Polsko do cywila” Jacka Zwoźniaka, „Co mam ci dać matko Polsko” Andrzeja Wierzbickiego i wiele innych, które obecnie możemy także zaliczyć do klasyki polskich pieśni patriotycznych.

 

Mirosław Bohdan

  

 

Dodaj komentarz

Tu wpisz imię lub nick (obowiązkowe)

Kod antyspamowy Kod literowo-cyfrowy. Wpisz go do pola poniżej. Jeśli jest nieczytelny, naciśnij przycisk "Odśwież"
Odśwież

Dodanie komentarza oznacza akceptację regulaminu. Maksymalna długość komentarza to 2000 znaków.
Jeśli zauważyłeś komentarz niezgodny z regulaminem - kliknij przycisk "Zgłoś administratorowi".
Top