Świętowanie przez śpiewanie - Obiektyw.info

Uwaga! Ciasteczka!

Obiektyw.info stosuje pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce cookies.

Świętowanie przez śpiewanie

07 listopad 2017

Jak co roku Towarzystwo Wspierania Inicjatyw Społecznych OBIEKTYW, wydawca portalu
Obiektyw.info, zaprasza na patriotyczne śpiewanki w dniu 11 listopada.

Jak to drzewiej ongiś bywało, śpiewem po dworach czcić Niepodległą będziem!
Kto żyw z instrumentem wszelkim, a i głosem dosadnym, niechaj przybywa.
Dziatwę niech zabiera a sąsiadom i przyjaciołom miejsca nie skąpi.
Organizatorów o tem raniej niech poinformuje aby na próżno się nie szykowali,
a strawy wykwintnej i trunków wszelakich niech nie zapomni!

Dzięki przychylności Pani Dyrektor Szkoły Muzycznej Wioletty Hajdus zapraszamy 11-go listopada (sobota) o 18.00 w Grodzisku Maz. do Dworku Skarbków przy ulicy Gen. Okulickiego 8. Pokażmy, że piosenka, zwłaszcza patriotyczna, łagodzi obyczaje i kruszy lody, bez względu
na przekonania polityczne. Zaśpiewajmy razem dla Niepodległej!
 
Zbigniew Bohdan


Polskie pieśni patriotyczne

Pieśni patriotyczne polskie powstawały najczęściej w trudnych momentach dla naszego narodu, łączyły nas, zagrzewały do walki i dawały radość, wiarę oraz nadzieję na lepsze jutro. Dlatego też najwięcej ich powstało w okresie rozbiorów Polski, powstaniach, walki o niepodległość, legionach , I i II wojnie i okresie komunizmu. Śpiewanie pieśni patriotycznych ma też swoje tradycje. Śpiewano je podczas walki, w prostych domach i dworach szlacheckich, w więzieniach, przemarszach i obozowiskach wojska oraz wiecach protestacyjnych. Śpiewano je również w skupiskach polonijnych, w wielu krajach poza granicami Polski. Wówczas pieśni patriotyczne łączyły polaków, dawały namiastkę polskości oraz nadzieję na powrót do lepszej Polski. Pieśni patriotyczne stanowią też piękną lekcję historii. Potrafią nasz wzruszać do łez i obudzić jakąś szlachetną część naszej natury. Zagrzewają w nas miłość do ojczyzny. Są pamiątką po ludziach, którzy oddali swoje życie za wolną Polskę i często są jedyną mogiłą poległych bezimiennych żołnierzy. Dlatego też powinniśmy pielęgnować nasze piękne pieśni patriotyczne, począwszy od ich nauki w szkołach, z tłumaczeniem ich znaczenia i tła historycznego, a także śpiewać na różnych uroczystościach i świętach narodowych.

 świętowanie przez spiewanie

Najstarszą pieśnią patriotyczną była „Bogurodzica”, która powstała w XIII w i była śpiewana przez rycerzy mi. w bitwie pod Grunwaldem (1410), Dąbkami k. Nakła (1431), Wilkomierzem (1435), Warną (1444) i Chocimiem (1621). Z tego okresu pochodzi też „Gaude Mater Polonia” napisana przez Wincentego z Kielczy, którą śpiewano po zwycięskich bitwach. W okresie Oświecenia popularną była pieśń „Hymn do miłości Ojczyzny”, napisany przez Ignacego Krasickiego. Bardzo dużo pieśni powstało w okresie zaborów, w tym „Mazurek Dąbrowskiego”, napisany przez Józefa Wybickiego (1797), który później został hymnem narodowym Polski. W 1816 roku powstała pieśń za pomyślność króla, z muzyką Jana Nepomucena Kaszewskiego, którą później nazwano „Boże coś Polskę”. Ta pieśń w roku 1918, była kandydatką do rangi hymnu państwowego. W czasie Powstania Listopadowego powstała „Warszawianka 1831” z muzyką Karola Kurpińskiego. Pod koniec XIX wieku,
popularne były pieśni: „Z dymem pożarów”, autorstwa Kornela Ujejskiego i „Marszsokołów” napisana przez Jana Lama. W okresie powstania wielkopolskiego śpiewano „Rotę” Marii Konopnickiej z muzyką Feliksa Nowowiejskiego. W okresie I wojny powstały pieśni legionowe, w tym „Pierwsza brygada”, „Szara piechota”, „Hej strzelcy wraz”, „O mój rozmarynie” i wiele innych. W czasie II wojny śpiewano pieśni partyzanckie, a niezwykłą popularnością ciszyła się pieśń „Czerwone maki na Monte Casino”, którą śpiewali żołnierze Wojska Polskiego za zachodzie. Poza granicami Polski śpiewano „Marsz Marsz Polonia”, który był hymnem jednoczącym polaków na obczyźnie. W okresie po II wojnie, znaczenie pieśni patriotycznych mocno podupadło, bo większość z nich była utożsamiana z okresem legionów, Polski kapitalistycznej międzywojennej, Armii Krajowej i Armii Polskiej za zachodzie, co nie pasowało do ówczesnej doktryny. Dlatego też była m.in. koncepcja zmiany hymnu narodowego, gdzie Mazurek Dąbrowskiego miał być zastąpiony socrealistyczną pieśnią „Ukochany kraj” autorstwa K.I. Gałczyńskiego. W tym czasie jednak mimo istniejącej cenzury powstały m.i. pieśni: „Żeby Polska była Polską” Jana Pietrzaka, „Mury” Jacka Kaczmarskiego, „Ruszaj Polsko do cywila” Jacka Zwolińskiego i „Co mam ci dać matko Polsko” Andrzeja Wierzbickiego.

Mirosław Bohdan

Dodaj komentarz

Tu wpisz imię lub nick (obowiązkowe)

Kod antyspamowy Kod literowo-cyfrowy. Wpisz go do pola poniżej. Jeśli jest nieczytelny, naciśnij przycisk "Odśwież"
Odśwież

Dodanie komentarza oznacza akceptację regulaminu. Maksymalna długość komentarza to 2000 znaków.
Jeśli zauważyłeś komentarz niezgodny z regulaminem - kliknij przycisk "Zgłoś administratorowi".
Top